خداحافظی با لی لی و قایم باشک

در گفتگو با استاد مردم شناسی دانشگاه یزد

خداحافظی با لی لی و قایم باشک

نسل گذشته نتوانست این بازی ها را به نسل بعد منتقل کند

سمیه رضایی

تغییرات فرهنگی، تأثیر در سبک و نگرش به زندگی و به‌وجودآمدن دغدغه‌های جدید در بین نسل‌های حاضر در جامعه، سبب شده تا جدای از شکاف فرهنگی و ایجاد فاصله بین نسل‌ها و پیدایش تفاوت‌های فاحش در بین آنها و تغییر کردن امکانات و منابع موجود در به‌وجودآوردن سرگرمی‌ها، آنچه که بیشتر به چشم می‌آید تفاوت در نحوه سرگرم شدن و تفریحات موجود در جامعه است که هر نسلی بنا به موقعیت خود و بازه زمانی که در آن زندگی کرده، متفاوت است. تفریحات در حال حاضر و در گذشته باتوجه‌به اینکه میزان امکانات موجود بسیار کمتر و حتی از نظر نحوه دریافت امکانات توقعات اشخاص بسیار پایین بود چه‌بسا تفریحات در دسترس تر و کم‌هزینه‌تر بود و با اندک امکاناتی می‌شد به‌راحتی بساط شادی و نشاط را فراهم کرد.

در طول بیست سال گذشته کودکان، نوجوانان و جوانان برای سرگرم‌کردن خود به دلیل منسجم بودن خانواده‌ها و وقت‌گذرانی بیشتر افراد با یکدیگر بازی‌های دسته‌جمعی را انتخاب می‌کردند و اغلب تفریحات به سمت بازی‌ها گرایش پیدا می‌کرد. کمتر کسانی بودند که برای تفریح به سمت باشگاه‌های بیلیارد، گیم‌نت‌ها و دیگر تفریحات پرهزینه می‌رفتند. اما در حال حاضر کودکان و نوجوانان اگر موبایل و یا تبلت نداشته باشند کلاً از مقوله تفریح خارج می‌شوند چرا که متأسفانه نسل جدید تفریحات دسته‌جمعی را آموزش ندیده است و از همان ابتدا تنها وسیله در دسترس برای سرگرمی تکنولوژی‌های روز دنیا بوده است.

شکل و جایگاه تفریح از ملموس بودن به ناملموس بودن تغییر یافته

سید محسن سعیدی مدنی دانشیار رشته مردم‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد نیز با اشاره به تفاوت تفریحات در بیست سال گذشته و هم اکنون می‌گوید: تفریحات در حال حاضر و گذشته با تفاوت زیادی مواجه نشده است بلکه تفریحات شکل و جایگاهشان را از ملموس بودن به ناملموس بودن تغییر داده‌اند، اگر در گذشته آن را غیرمجازی و به‌صورت بازی و سرگرمی و دورهمی اتفاق می‌افتاد در حال حاضر همه چیز به مجازی تغییر یافته است و در موبایل و تبلت خلاصه شده است.

استاد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد می‌افزاید: در بیست سال گذشته به سبب امنیت موجود در جامعه کودکان به‌راحتی می‌توانستند در فضای باز همچون زمین‌های خاکی و کوچه فعالیت کنند چون مادرشان به‌نوعی امنیت را در کوچه با مقوله کوچه نشینی فراهم کرده بودند، مادران خود در کوچه به وقت‌گذرانی می‌پرداختند و بچه‌ها با آسایش خیال بازی می‌کردند و بازی‌ها و تفریحات به‌صورت ملموس قابل مشاهده بود. اما در حال حاضر به‌خاطر ازبین‌رفتن فرهنگ کوچه نشینی که یکی از عادات کهن ایرانیان بود و می‌توان به‌عنوان یکی از میراث کهن از دست رفته در جامعه به آن اشاره کرد امنیت در کوچه‌ها از بین رفته است و کمتر خانواده‌ای این اجازه را به فرزند خود می‌دهد تا در کوچه بازی کند.

 

برای مطالعه ادامه این مطلب ، شماره ۱۷۹ هفته نامه پرگار را از لینک زیر دانلود کنید:

مطالب زیر را حتما مطالعه کنید
نظرات و دیدگاه ها
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.